نقش طرح توجیهی در حفظ منابع کشور

بررسی متدولوژیک و علمی طرح ها بر اساس سرفصل های مشخص و در چهار چوب سیاست های اقتصادی کشور می تواند از اعمال سلیقه جلوگیری کند و امکان اولویت بندی و مقایسه پروژه ها ایجاد می شود. قابل توجه است، نبود اطلاعات مستند در کشور مطالعات امکان سنجی و ارزیابی اقتصادی پروژه ها را نسبت به کشور های توسعه یافته کاری سخت و مشکل کرده است، ولی این مطالعات از نوع کیفی نه شکلی، می تواند از اتلاف بیشتر منابع جلوگیری کند.

منابع ملی از دست رفته یا منجمد شده در پروژه های نیمه تمام یا شکست خورده و بدهی های کلان معوق بانکی همگی ناشی از همین کم توجهی ها در ابعاد ملی است. پروژه های متعدد دولتی و خصوصی، فرودگاه ها، سدها، دریاچه های خشک شده،و کارخانه های نیمه تعطیل همه موید این چالش هایی هستند که نگاه گذشته مجموعه سیاست گذاران کشور به طرح امکان سنجی نگاهی به صورت غیر تخصصی بوده است و صد البته نیاز به بازنگری و تعمیق دارد.

به عبارت دیگر،نیاز است هر پروژه کوچک و بزرگ حاکمیتی و خصوصی با توجه به این اصول بررسی، بازنگری، بازنویسی و یا حتی جایگزین شود. بنابراین با توجه به اینکه منابع مالی ما منابعی برای آیندگان است و نهادهای اجتماعی می توانند بهترین ناظران بر عملکرد نهادهای اقتصادی و حاکمیتی باشند، حضور و نظارت سازمان های مردم نهاد مستقل از حاکمیت، دولت و نهادهای اقتصادی در پروژ ها می تواند با توجه به منافع و منابع ملی ناظری بر مصرف بهینه منابع باشد.